17 april: zwaar maar oh zo mooi!

Daar heb ik gewandeld vandaag, daarbovenop, he!

Vandaag heb ik 14,6 kilometer gewandeld, maar fysiek was dat evenveel waard als de 25 km van dinsdag! Ik ga hieronder een paar foto’s posten, niet omdat ze supermooi zijn, maar omdat je dan een beeld krijgt van de wandeling vandaag!

Dat was het begin 😁

Yep, dat is het pad!

Echt, 25% stijging denk ik

Ik heb op een goeie 12 km een kleine 500 hoogtemeters gedaan, dat wist een mijnheer die ik tegenkwam mij te vertellen.

Dus, als ik je geïnspireerd heb en je bent aan het denken om dit ook te gaan doen, doe dat alleen als je fit bent. Ik ben niet verantwoordelijk voor gebeurlijke ongevallen 😉. Ik noem mezelf niet superfit, ik ben nog in de opbouw, en dit was voor mij vandaag een enorme inspanning. Ik ben ook nog zo dom geweest om mijn drinkbus in de koelkast van de B&B te laten staan. Dus de eerste keer dat ik wilde drinken was dat een onaangename verrassing. Gelukkig kwam ik een half uurtje later aan een klein strandje en daar was een klein stalletje met vanalles te eten en te drinken, dus ook water. Pipo die ik ben koop ik daar één flesje van een halve liter. Het volgende stalletje was ongeveer 4 uur verder. Dus ik heb veel dorst gehad vandaag! Die meneer wist me ook nog te veertellen dat bijna de hele noordkant van Bretagne van dit kaliber is, er zijn zelfs nog zwaardere stukken… Nu weet ik waar ik aan begonnen ben! De vrouw van mijn B&B van vanavond zei dan weer dat het volgende stuk tot Saint-Malo veel lichter is, dus ik heb goeie hoop voor morgen. Bij de GR34 toen ik dat begon te bekijken, daar las ik ergens dat het zwaar is. Maar ik kon me dat moeilijk voorstellen, want er zijn toch geen bergen in Bretagne… Heuveltjes kunnen dus ook enorm pittig zijn. Mijn strandwandeling van gisteren, dat ging als een fluitje van een cent, daar moet ik dus niet te veel op rekenen.

Trouwens, vandaag was ik dus enorm blij dat ik nu al een beetje getraind ben in het lopen met wandelstokken. Vandaag heb ik ze nodig gehad hoor. Je kunt je niet voorstellen hoe moeilijk het is om je evenwicht te houden met die rugzak op je rug. Als je naar boven loopt, dan trekt die je omlaag en als je naar beneden loopt, dan duwt die je vooruit. Dus die stokken zijn nu echt heel erg handig. Ze hebben mij vandaag meer dan 10 keer behoed voor een val, want een kleine misstap en je verliest je evenwicht. Snel die stok zetten en dan val je niet.

Wonen in het paradijs

Tijdens mijn wandeling vandaag dacht ik aan de mensen die hier wonen. Zien zij nog wat ik zie? Beseffen ze hoe bijzonder het is om hier elke ochtend wakker te worden, met de geur van de zee en het geluid van de golven op de achtergrond?Misschien zijn ze eraan gewend geraakt. Misschien lopen ze hier elke dag voorbij zonder echt te kijken. Of misschien voelen ze het juist wél — beseffen ze hoe goed ze het hebben, en halen ze er dagelijks rust uit.Want schoonheid wordt snel gewoon als je er middenin leeft. Maar tegelijk blijft er altijd iets dat raakt, al is het maar op een onbewaakt moment. Een lichtval. Een geur. Een briesje op het juiste moment. Ik hoop dat ze het af en toe nog voelen. Dat kleine besef: Ik woon in iets wat voor anderen als een droom voelt.

Morgen ga ik in principe tot het begin van Saint-Malo wandelen, dat zal ergens tussen de 15 en 20 km zijn. Ik hoop dat mijn host van vanavond gelijk heeft en dat het minder zwaar is dan vandaag. We gaan duimen he!

Tot slot nog wat mooie foto’s van vandaag

Ja het pad dat je ziet vanuit de lucht is het wandelpad! (Links, he)

En ik heb vandaag ook eens een video proberen te maken. Vertel me wat je ervan vindt!

Zo, morgen ben ik er weer en hopelijk iets vroeger dan vandaag! Ciao