Van Leffrinckoucke naar Bergues: 24 km op de teller
Deze ochtend gezwind vertrokken om half 10 richting Duinkerke, langs de dijk. 7,7 km tot het eindpunt van de dijk. Met 4 graden was het vrij fris, maar ik voelde er eigenlijk weinig van, ik vond het best lekker. Vanaf dat punt trekt de GR 120 een stuk landinwaarts en mijn doel van vandaag was Coudekerque-Village, zo een 8 km verderop. In het centrum van Duinkerke was het iets moeilijker om de roomwitte strepen van de GR steeds te vinden. Toch wel af en toe wat tijd verloren en wat extra meters gemaakt. Een keer buiten Duinkerke was het terug heel makkelijk te volgen. Dus het ging vrij vlot alhoewel ik fysiek de wandeling van gisteren nog voelde. Groot was dan ook mijn ontgoocheling dat ik niks vond om te slapen in Coudekerque-Village.
Absoluut geen zin om in de tent te slapen, dus er zat niks anders op dan verder wandelen naar het volgende plaatsje, Bergues, dat nog 6 km verderop lag. Met de extra meters in Duinkerke stond er toen uiteindelijk toch al 18 km op de teller. Fysiek had ik het eigenlijk al gehad, maar ja, ik kon niet anders. De tocht ging wel door een mooi bos, dat was nog een geluk. Ik heb dan een timer ingesteld op 12 minuten, telkens als die afging wist ik dat ik weer een kilometer verder was. Zo is het mij uiteindelijk toch gelukt om in Bergues te geraken.
Nu, hier ben ik wel serieus beloond voor mijn inspanningen! Om te beginnen is Bergues echt een heel mooi plaatsje, je waant je direct in de middeleeuwen. Echt een tip om eens te bezoeken. Niet zo ver van huis. Ik ben dan naar een taverne -La Taverne Vauban- gestrompeld, was daar Sint-Bernardus trappist toch niet van het vat zeker! Daar kon ik echt niet aan weerstaan. Dus dat was al een 2de beloning. In die taverne heb ik dan naar een slaapplaats gezocht, en ik vond een hele mooie kamer op 80 meter van de taverne, inclusief ontbijt! 3de beloning!
Nog even blijven zitten in de taverne en toen bedacht ik me dat het misschien een goed idee was om daar te eten vanavond. Daar ging mijn geweldige idee om vanavond eindelijk dat blik ravioli op te warmen, dat ik meenam van thuis en ik dus al 2 dagen meesleep. Ik ga het hier morgenvroeg cadeau doen aan de vrouw des huizes. Geen 3de dag in mijn rugzak!
Na vandaag weet ik het zeker! Ik wil mijn rugzak lichter maken! Het idee om mijn slaapgerief mee te nemen just in case vind ik niet meer oké. Volgende week gaat dat niet meer mee. Dat scheelt al een kleine 3 kilo. Ik vind altijd wel iets om te slapen. Mijn drone moet wel verhuizen naar de rugzak, want die buikzak werkt niet. Dat gerammel tegen je buik gaat irriteren na een tijdje en al zeker als je moe wordt. Als ik thuis ben ga ik alles nog eens terug overwegen om te kijken hoe ik nog op gewicht kan besparen.
Om te eindigen nog het beste nieuws, voor mij dan toch! Morgen is het maar 10 km en ik heb al een slaapplaats. Geen verrassingen! Dat is in mijn ogen nu al een halve rustdag 😀
