Saint-Briac is een pareltje, zet het op je lijstje!
De wandeling van vandaag was uiteindelijk 13,5 km lang. De eerste 4,5 km tot Saint-Lunaire waren weer heel pittig. Omdat ik toch niet zo ver moest heb ik daar een vrij lange pauze gehouden. Ik was aan het denken wat nu het meest vermoeiende, pijnlijke is bij het wandelen. Want veel stukken vallen heel goed mee natuurlijk. Het zijn de lange, steile stukken, die zo een pijn doen. Een lang stuk dat licht omhoog gaat is eigenlijk niet zo een probleem. Dat voel ik ook, maar erna ben ik iedere keer heel snel gerecupereerd. Maar zo een lang steil stuk, ik bedoel dan meer dan 100 meter aan +25%, dat duurt een kwartier voordat ik daarvan gerecupereerd ben. En soms krijg ik de tijd om te recupereren maar soms ook niet, dan is er 5 minuten later weer zo een kuitenbijter. En dan wordt het moeilijk…
Ik had ook nog een foto van mijn Tiny House met zicht op zee beloofd. Ik heb er nog een extra bijgedaan gezien vanop het strand.
Het weer was niet geweldig de eerste paar uren, maar de zichten blijven schitterend!
En toen kwamen er opklaringen 🙂
Prachtig toch he.
Vandaag was door mijn pijn in de benen en knieën mijn focus totaal gevestigd op aankomen in Saint-Briac-sur-Mer. Mentaal een wat moeilijkere dag vandaag. Morgen namiddag zou het schitterend weer moeten zijn. Dan ga ik zeker weer dronebeelden maken. Voor nu, slaap lekker en tot morgen! Ciao!
De beelden zijn weer prachtig en de tiny echt heel tiny amaai 😳😉… het is niet te onderschatten dagelijks stappen met een volle rugzak op en neer steile stukken. Dat je pijn hebt is zo spijtig en voel met je mee…je een knuffel kunnen geven en een zakje moed en mirakelzalf voor de pijn zou ik zo brengen moest ik kunnen 😘 wees niet te hard voor jezelf en dag per dag x
Die tiny-house was inderdaad heel schattig, maar wel duur, zeker omdat de buren er vlakbij stonden geparkeerd !
Hopelijk blijf de zon de volgende etappes schijnen …